• Niebezpiecznik Piotra Koniecznego. O bezpieczeństwie komputerów, łamaniu zabezpieczeń itp. Zupełnie nie moja bajka, ale lubię takie ciekawostki. I dobrze się czyta.
• Information is Beautiful – blog poświęcony infografikom. To dość specyficzna dziedzina dizajnu, umożliwia podanie olbrzymiej ilości wiedzy w prostej do „przetrawienia” formie. Warto oglądać. A jeśli interesują Cię takie klimaty, dorzucę jeszcze ten TED talk.
• Idiologie to blog Heleny Pryłowskiej (po angielsku). Helena swoje pochwały ode mnie dostała już tutaj, nic się nie zmieniło ;)
• Markomanka – stosunkowo nowy blog (istnieje od kwietnia 2010) Moniki Hajdas z INSPIRE. Marketing i branding, oczywiście ;)

Miłej lektury.

• Google Talk otwarty!
• Google Talk i Gadu-Gadu? Proszę bardzo :-)
• Plagiat najwyższą formą uznania. Milleniadent, dziękujemy!
• Wygraj wejściówkę na Internet Beta 2010
• Troja

Co tak naprawdę może pójść źle?

Zaraz – myślisz pewnie – na Facebooku publikują miliony ludzi, którzy nie mają żadnej strategii, nie przechodzili żadnego treningu, co może pójść źle? Cóż, w przypadku firmy czy osoby publicznej, całkiem sporo. Okazuje się, że jest różnica w publicznym odbiorze tego, co wolno przeciętnemu Kowalskiemu, a tym, co wolno w social media osobie publicznej czy firmie.

Co wolno wojewodzie…

Przykład? Spore zainteresowanie mediów wzbudziło zdjęcie wakacyjne posła Girzyńskiego umieszczone na Facebooku. Zdjęcie skądinąd zupełnie przyzwoite, na prywatnych profilach są ich miliony. Ale na profilu posła fotografia „z gołą klatą” (zresztą, nawet niewidoczną w pełni) wzbudziła spore zamieszanie. Tak samo jest z kasowaniem komentarzy – Kowalski może sobie na to pozwolić, jest to częsta praktyka reagowania na krytykę w prywatnych profilach. Firma kasująca niepochlebne komentarze popełnia już grzech ciężki, jest za to piętnowana.

Przeładowanie informacjami

Informacje publikowane w social media powinny się składać na „obecność” – formę przyciągnięcia i utrzymania uwagi odbiorców. Uwagi, którą odbiorcy ci oddają dobrowolnie, za darmo, ale którą w każdej chwili mogą skierować w inne miejsce. Nachalna reklama, brak korzyści z obserwowania danej osoby, firmy czy marki czy nawet zbyt częste angażowanie uwagi – to wszystko może doprowadzić do „przeładowania informacją”, a w efekcie do utraty potencjalnego zaangażowanego odbiorcy.

Kolejny problem to mnogość kanałów dotarcia do potencjalnego odbiorcy. Twitter, Facebook, Blip, LinkedIn, GoldenLine i mnóstwo innych – niektórzy konsumenci śledzą Twoją firmę na wszystkich tych serwisach, inni tylko na niektórych, a jeszcze inni tylko na jednym. Jak zaplanować komunikację, aby nie wpaść w powtórzenia, ale z drugiej strony, by nie wysyłać jedynie fragmentów informacji do niektórych?

Brak kontroli i śledzenia

Kiedy wypuszczasz komunikat w społeczność, przestajesz mieć jakąkolwiek kontrolę nad tym, co się z nim dalej będzie działo. Użytkownicy mogą go przekazywać dalej, komentować, „przerzucać” do innych społeczności… Mogą też tworzyć własne komunikaty dotyczące Twojej marki, na które musisz szybko reagować. Kryzys, jak pokazuje przypadek Netsle, może urosnąć do monstrualnych rozmiarów w ciągu weekendu. Tylko dlatego, że nikt nie odważył się zareagować.

Zajmowanie się bzdurami

To mój ulubiony problem. Firma, która decyduje się zaangażować w social media nie analizuje tak naprawdę, które aktywności są opłacalne, produktywne, po prostu robi to „bo trzeba”. Efekt? Cały dział „siedzi na Facebooku”, firma przeznacza pieniądze na aplikację, a nic z tego tak naprawdę nie wynika. A co najlepsze, nikt nie jest za ten brak wyników odpowiedzialny.

Co powinno się znaleźć w strategii social media?

Skoro już wiesz, że social media to nie jest lekarstwo na wszystkie Twoje problemy i wiesz, że tu także można bez sensu wyrzucić pieniądze, zastanówmy się, co powinno się znaleźć w podstawowej choćby strategii obecności w social media. Kilka punktów, które musisz rozważyć:

Do kogo mówisz? I gdzie mówisz?

Nie musisz mieć strony na Facebooku tylko dlatego, że „wszyscy mają”. Twoja społeczność może być gdzie indziej, znajdź ich. A kiedy już znajdziesz, dostosuj się do ich zwyczajów. Ostatnią rzeczą, jakiej chcą Twoi odbiorcy, jest konieczność założenia konta w kolejnej społecznościówce tylko dla Twojej marki. Aż tak ich nie obchodzisz. Ustal też priorytety. To, że Twoi odbiorcy mają konta rozproszone po różnych serwisach nie oznacza, że Twoja firma musi być obecna na każdym z nich.

Daj użytkownikom wybór kanału (lub kanałów), za pomocą których chcą Cię słyszeć. Sami sobie dadzą radę. Nie uszczęśliwiaj ich na siłę.

Kto decyduje o kształcie komunikacji?

Odpowiedź prawidłowa to nie to, czego się spodziewasz. Decyduje społeczność. A strategia Twoich ludzi powinna brzmieć „reaguj tak, żeby było dobrze”. Szybkość reakcji jest często kluczową sprawą, więc nie ma mowy o przedzieraniu się przez dyrektorów i prezesów w celu uzyskania zgody na wysłanie odpowiedzi. To samo dotyczy uzyskania zgody od działu prawnego. Ustal na początku ogólne reguły i „płyń z prądem”. Tego nie da się zaplanować.

Kolejny problem to duplikujące się odpowiedzi. Jeśli w firmie za social media odpowiada więcej, niż jedna osoba, odpowiedzialność powinna być rozłożona wzdłuż społeczności – np. w wydawnictwie książkowym Janek odpowiada za społeczność zorganizowaną wokół autora A (niezależnie od tego, czy to Facebook, Twitter czy Blip), Jola za społeczność wokół autora B i tak dalej. Tym sposobem Janek i Jola łączą siły tylko wtedy, kiedy ich społeczności się spotykają.

Gdzie jest źródło?

Komunikacja w social media bardzo szybko ulega rozproszeniu, fragmentuje się. Użytkownicy przekazują informację dalej, dodając własny komentarz, który może wypaczać znaczenie. Dlatego każda informacja „wypuszczona” w społeczności powinna mieć wiarygodne źródło, w którym można sprawdzić pierwotną treść czy intencje nadawców. Czy jest to strona biura prasowego firmy, oficjalny fan page na Facebooku czy konto na Twitterze – ważne, by Twoje społeczności dokładnie wiedziały, dokąd się udać w razie wątpliwości.

Strategia obecności w social media to swego rodzaju lista punktów, które musisz sprawdzić, aby upewnić się, że nic się nie posypie. Uczenie się na błędach innych bardzo pomaga przy tworzeniu takiej listy. Mam nadzieję, że ten artykuł też choć trochę Ci pomógł. Jeśli masz dodatkowe pytania, napisz je w komentarzach.

• Kobiety ignorują Twojego Twittera
• E-commerce idzie w stronę społeczności?
• Ile pieniędzy są warci Twoi fani?
• Społeczna odpowiedzialność biznesu (CSR) w małej firmie
• Strategia komunikacji marki – prezentacja z AdConference

Chwileczkę, woda? Ta sama woda, która leje się z nieba strumieniami zupełnie za darmo? A Ty za nią płacisz? Gdybyś powiedział coś takiego 150 lat temu, zostałbyś wyśmiany. Słowem-kluczem jest tu „ta sama woda”. Dlaczego płacisz za wodę w butelce? Bo w Twojej głowie to nie jest ta sama woda, która leci z kranu albo z nieba. Odpowiada za to marka właśnie.

Nie zamierzam tu udowadniać, przewagi wody z kranu czy wody z butelki, każdy ma swoją opinię, bardziej zainteresowanych odsyłam do badań. Skupmy się na tym, że silna marka oznacza w głowie coś zupełnie innego od całej reszty, choćby produkt był podobny. Klocki lego to przecież plastikowe klocki, prawda? Tylko z pomysłem i dobrym marketingiem. Pieluszki Pampers stały się synonimem całej kategorii produktów, ale to przecież pieluszki dla dzieci. Lalka Barbie to plastikowa lalka. A jednak za każdy z tych produktów płacimy więcej (czasem nawet – jak w przypadku wody – wielokrotnie więcej), niż za produkt podobny, ale bez marki.

Firmy, które zgłaszają się do nas z prośbą o stworzenie silnej marki dla swojego produktu lub usługi, bardzo często doskonale wiedzą, jakie silne marki są ich konkurencją. Natomiast nie dostrzegają, co ci konkurenci robią (czasem wbrew zdrowemu rozsądkowi), aby markę uczynić silną. Oto zatem kilka rad, jak Twój produkt uczynić silną marką.

Marka to korzyść dla Konsumenta. Musi być zrozumiała.

Konsumenci kupują produkt, ponieważ mają pewne potrzeby do zaspokojenia. Jeśli mówisz o tych potrzebach, a nie o produkcie, kreujesz silną markę. Porównaj dwa teksty: „Nasza pasta zawiera fluoristat” i „Nasza pasta wybiela Twoje zęby”. Jeden jest o produkcie, drugi o korzyściach. A jednak nadal wielu producentów skupia się na tym, co produkują, zamiast na tym, co Klient będzie z tego miał.

Korzyść powinna być widoczna (białe zęby są świetnym przykładem), ale uwaga: Konsument może po prostu zapytać „Dlaczego miałbym tego potrzebować?” Poważnie, po co mi białe zęby? Biel nie jest oznaką zdrowia, czytałem o amazońskich plemionach, które mają najzdrowsze zęby na świecie – jest to wynik diety, a nie ich mycia. Problem w tym, że dieta ta pozostawia na zdrowych zębach… zielony osad. Zielone zęby to zdrowe zęby? Producenci past na pewno mają teraz dreszcze… Tu właśnie wkracza marketing. Wmówienie ludziom, że białe zęby to sukces towarzyski, oznaka statusu społecznego – słowem: powiązanie korzyści z produktu z korzyściami w realnym świecie, korzyściami uniwersalnymi. A Twój produkt? W jaki sposób zmienia życie?

Należy też pamiętać, że ten sam produkt może oferować różne korzyści różnym odbiorcom. Niektórzy kupują samochody dla liczby koni, inni dla lat gwarancji. Upewnij się, że wiesz, czego chcą Twoi Konsumenci. I powiedz im, że to masz.

Marka to wybór. Musi mieć wrogów.

Wybierając Twoją markę Konsumenci głosują portfelami przeciwko wszystkim innym, którym nie udało się ich przekonać. Głosują też za wartościami, które reprezentujesz, a przeciw tym reprezentowanym przez konkurentów. Kiedy płacisz 300 PLN za zestaw LEGO, nie płacisz za plastik w środku (jest wart najwyżej kilka złotych). Płacisz m.in. za pewność, że klocki na pewno będą do siebie pasować i nie są produkowane w Chinach.

Ludzie kupujący organiczną żywność „przepłacają” za pomidora nie dlatego, że smakuje lepiej, ale dlatego, że nie był posypywany sztucznymi nawozami. Cały ruch fair trade opiera się na tym, czym ten handel nie jest. Zdefiniuj zatem dokładnie, kim jesteś, nie zapominając potem określić, równie dokładnie, czym nie jesteś. Czego na pewno nie zrobisz? Kto jest Twoim wrogiem? Marka bez tego nie będzie pełna.

Marka to zaangażowanie. Musisz mieć coś dla każdego.

Konsumenci nie od razu są „całym sercem” fanami danej marki. Czasem chcą się przekonać do niej, ryzykując jak najmniej. Pierwsza lalka Barbie dla córki to na pewno nie będzie lalka w zestawie z domem, samochodem, Kenem i kolekcją ciuchów. Będzie to tania, pojedyncza laleczka. Potem można do niej dokupić kucyka, samochód, dom, ubrania… Marka buduje zaangażowanie.

Uświadom sobie zatem, że są ludzie, którzy żyją Twoją marką, kupują wszystkie produkty, są Twoimi fanami, a nawet prowadzą fankluby. Miej coś dla nich – wiadomości z pierwszej ręki, nieoficjalne informacje, możliwość szybszego zakupu… Ale są też ludzie, których Twoja marka nic nie obchodzi, kupują lalkę jako prezent dla siostrzenicy. Dla nich też trzeba coś mieć. I dla wszystkich pomiędzy, którzy stopniowo dają się wciągnąć w to, co sobą reprezentujesz.

Marka to klub. Musi wykluczać.

Ten punkt wiąże się pośrednio z punktem „marka to wybór”. Jeśli to, co sobą reprezentujesz, jest jasno określone, nie wszyscy będą się z Tobą zgadzać. To świetnie. Gdyby Twoja marka była dla wszystkich, byłaby miałka i nudna, tak jak obraz George’a Washingtona w towarzystwie rodziny (szczerze polecam ten artykuł). Emocje, także te negatywne, są jak najbardziej na miejscu. Równie na miejscu jest powiedzenie niektórym Klientom „wypchaj się”. To właśnie mówi lalka Barbie rodzicom, którzy twierdzą, że kult ciała nie powinien stać na pierwszym miejscu. „Zróbcie trochę otyłą Barbie, moje dziecko będzie się lepiej czuć” „Wypchaj się.”

Produkt o ograniczonej dostępności jest bardziej pożądany. Ograniczenie terytorialne, cena, limitowana seria – to wszystko sposoby na budowanie marki, które się sprawdzają. A Ty? Sprzedajesz wszystko i każdemu?

O sprzedawaniu wody w czasie deszczu. Czyli o silnej marce.

To jest komentarz do prezentacji, którą dałem 28 sierpnia 2010 podczas targów „Moje dziecko” na warszawskim Torwarze.

• Sprzedajesz Klientowi bezpośredniemu, czy pośredniemu?
• Ile jest paliwa w paliwie?
• Strategia komunikacji marki – prezentacja z AdConference
• Rozszerzanie marki: tak, ale z głową!
• Tworzenie wartości marki: trzy różne korzyści

Jak wygląda wspomniany wyżej „proces”? Obejmuje m.in. badania marki (przeprowadzane na przykład w grupach focusowych), obejmuje staranną selekcję komunikatów, które za pomocą znaku zamierzamy przekazać. W końcu jest też sam proces twórczy – zaprojektowanie tego cudownego znaczka. Czy każdy z Klientów potrzebuje każdego elementu procesu? Ile policzyć za Twoją pracę? Na kursach z projektowania identyfikacji bardzo często spotykam się z tego rodzaju pytaniami.

„Logo Design Love” wydana niedawno przez Helion to obowiązkowa pozycja w biblioteczce każdego, kto zajmuje się tworzeniem tożsamości wizualnej. David Airey opisuje nie tylko sam proces powstawania znaku, ale także wszystkie elementy „towarzyszące”. Dzieli się poradami na temat doboru narzędzi, współpracy z Klientem, pokazuje też wiele świetnych znaków.

Książkę można kupić w księgarni Heliona, ale jeśli chcesz spróbować szczęścia w szybkiej akcji promocyjnej, mam do rozdania trzy sztuki :) Rozlosuję je jutro rano spośród tych, którzy do północy wykonają następujące kroki:

1. Podziel się linkiem do tego wpisu w jakimś serwisie społecznościowym (Facebook, Twitter, Blip, Spinacz, Śledzik itp.). Możesz napisać cokolwiek, byle był link.
2. Zostaw komentarz pod tym wpisem, w którym linkujesz do swojego tweeta, blipnięcia czy czegokolwiek innego.

Możesz mnie też dodać do znajomych w tych serwisach społecznościowych, ale nie jest to żaden obowiązek.

Deadline: dziś o północy zamykam komentarze. Jutro rano przeprowadzam losowanie – spośród komentujących wybiorę trzech zwycięzców. Proste? Pewnie, że tak :) A książki do końca tygodnia będą stały na Waszych półkach.

UPDATE: Komisja w składzie Randomizer.org wybrała. Książki otrzymują: Maciek Kochański (Akme), Bartosz Mikołajczak oraz Tomek Mazur. Maile z prośbą o podanie adresów pocztowych poszły. Gratulacje!

• Walka z wiatrakami?
• Wyciśnij więcej!
• Podcast „Mała Wielka Firma”, odc. 19: O zdobywaniu Klientów
• Budowanie marki: podstawy
• Logo Pro Bono Lite: Zrób coś dobrego w Nowym Roku

Prezes, czyli kto?

Kiedy założyłem firmę w 2000 roku, była to – z różnych względów – od razu spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Miała osobowość prawną oraz obowiązkową – też prawną – strukturę stanowisk. Był w niej zarząd (czyli ja) i prezes zarządu (też ja). Na początku w ogóle byłem tylko ja. Zrobiłem wizytówkę z napisem „Paweł Tkaczyk, prezes zarządu” i – choć wcale się prezesem nie czułem – zacząłem rozdawać ją Klientom. Pewnego dnia, na samym początku mojej „kariery” jechałem pociągiem do Jeleniej Góry, spotkać się z potencjalnymi Klientami z tamtejszej Polfy. W przedziale ze mną jechał też chłopak, prawdopodobnie w moim wieku. Kiedy zobaczył moją wizytówkę (leżała na wierzchu teczki z portfolio) powiedział „Taki młody, a już prezes zarządu?”. Ja wtedy pomyślałem sobie „Rety, przecież to tak naprawdę nic nie oznacza! Jestem jednoosobową firemką, a wyobrażenie związane z tym stanowiskiem jest kłamliwe, przynajmniej w moim przypadku. Nie tym powinienem być dla moich Klientów.”

Od tej pory w mojej firmie nie ma już nikogo z oficjalnym stanowiskiem na wizytówce. Moje oficjalne stanowisko dziś (zmienia się, razem z kolejnymi dodrukami wizytówek) to „+10 do świadomości marki”. Kto gra w gry RPG, ten nie będzie miał problemu z rozszyfrowaniem znaczenia tej karty. Dla innych jest to ciekawy wstęp do dyskusji czy przełamania lodów – chcąc wyjaśnić zagadkę stanowiska, Klienci sami pytają mnie o wartości mojej firmy. Potraficie sobie wyobrazić lepszą reklamę? A na przestrzeni 10 lat w firmie pracował m.in. „flamaster” (specjalista od Flasha) czy copywriter ze stanowiskiem „słów cięcie i gięcie”.

Koncept nie jest nowy i nie jest mój, ale ciągle dziwi mnie, jak wiele wizytówek od – zdawałoby się – firm z charakterem ma stanowiska typu „key account manager”. Dla Klienta spoza branży brzmi to tak samo enigmatycznie, jak moje „+10 do świadomości marki”, a jaką ciekawą historię możesz opowiedzieć o key account managerze?

Wiele firm zdaje sobie sprawę z „magii”, jaka stoi za odpowiednio nazwanym stanowiskiem. Kilka ulubionych w mojej wizytówkowej kolekcji to „key imagination officer” w firmie produkującej gry komputerowe czy „sandwich artist” w Subwayu. Magia ta może uwieść Klienta, ale nie zastąpi realnego rozwiązywania jego realnych problemów. Dlatego wymyślanie nazw stanowisk nie zastąpi prawdziwej pracy.

Niepotrzebne stanowiska

Czy wiesz, kto jest oficjalnie „bóstwem obronnym naszej planety”? To jedno z ok. 1.200 oficjalnych tytułów Kim Dzong Ila, dyktatora Korei Północnej. W artykule dotyczącym absurdalnych nazw stanowisk, który czytałem w „The Economist” znalazłem jeszcze kilka tytułów z tej długiej listy. Kim jest też „najwspanialszym człowiekiem, jaki kiedykolwiek żył” oraz „zawsze zwycięskim wodzem na froncie walki z imperializmem i USA”. Jak napisał w podobnym artykule w HBR Bill Taylor, łatka prezydenta Obamy, „lider wolnego świata”, brzmi przy tym bardzo skromnie.

Stanowisko ma przekazywać esencję Twojej marki, a nie poprawiać samopoczucie Twoich pracowników. Pompatyczne „mail delivery manager” nie przekona nikogo, że jesteś czymś więcej, niż listonosz, „front office assistant” to przecież sekretarka. Ale… Magia słowa może sprawić, że Twoi pracownicy będą zachowywać się inaczej, lepiej, bardziej zgodnie z ideami przekazywanymi przez Twoją markę. Pomyśl, co się stanie, kiedy recepcjonistka czy „front office assistant” zostanie przemianowana na „zarządzającego pierwszym wrażeniem” (first impression manager)? Ja bym się dwa razy zastanowił, co należy wtedy do moich obowiązków :)

Kiedy poznać, że stanowisko jest niepotrzebnie „napompowane”? To proste. Zastanów się, kogo łatwiej będzie zwolnić w Twojej firmie. W mojej firmie, gdzie wartościami głównymi jest kreatywność i zadowolenie Klientów, prezes key account manager nie mają żadnych szans z „szamanem wyobraźni”. Z drugiej strony wolę zostawić w firmie sprzątaczkę, niż „konsultanta podłóg”. Znajdź równowagę między oczywistością i charakterem. A potem umieść to na wizytówce.

• Zatrudnię accounta
• Walczę z blogiem
• Podcast „Mała Wielka Firma”, odc. 27: Społeczna odpowiedzialność biznesu
• Warto rozmawiać z dziećmi
• Coraz więcej lekarzy komunikuje się z pacjentami online

Jest też niespodzianka. Dla słuchaczy podcastu mamy ciekawą nagrodę, związaną z budowaniem marki właśnie. Jak ją zdobyć? Posłuchaj :)

Oczywiście, nie bylibyśmy sobą, gdybyśmy nie wtrącili kilku niezwykle przydatnych dygresji. W dzisiejszym odcinku w dygresjach specjalizował się Marek. Nauczy Was więc kilku przydatnych słówek po włosku, opowie o pomyśle na grupę wsparcia dla ludzi liżących okna oraz zademonstruje niezawodny sposób odmawiania Klientom ich zachcianek. Jako bonus mamy kilka niezwykle skomplikowanych słów oraz życzenia z okazji byłego święta państwowego. Nie możesz tego przegapić!

• Pobierz plik (MP3) lub posłuchaj online.

• Podcast „Mała Wielka Firma” odc. 3: Marka
• Podcast „Mała Wielka Firma” odc. 10: Głos ludu z São Paulo
• Podcast „Mała Wielka Firma”, odc. 22: Dzielenie się wiedzą
• Podcast „Mała Wielka Firma” odc. 9: Zarządzanie
• Czym jest strategia marki?

Firmy rozdające kupony na Twitterze to żadna nowość, jednak żeby korzystać z tych dobrodziejstw, użytkownicy musieli obserwować bardzo wiele kont – poszczególne konta nie mogły korzystać z „masy krytycznej” Twittera. @earlybird ma to zmienić. W założeniu ma być obserwowany przez dziesiątki tysięcy użytkowników, a oferty (na razie tylko dla USA) będą mogły być skierowane do konkretnego regionu czy ludzi o konkretnych zainteresowaniach. Tyle przyszłość wg samych twórców.

Co jest dzisiaj? Pierwszą firmą, dla której będzie ćwierkał Ranny Ptaszek jest Walt Disney Pictures. Ci, którzy obserwują konto @earlybird dostaną bilet na „Ucznia Czarnoksiężnika” w specjalnej cenie.

Pomysł jest naprawdę chwytliwy i tylko czekać, aż podobne konta powstaną także na naszych lokalnych serwisach mikroblogowych. Zwłaszcza, że na ekspansję Twittera poza USA przyjdzie nam chwilę poczekać, więc Blip i spółka mają trochę czasu na wybudowanie pozycji.

• Promocja na mikroblogu
• Google udostępnia Gmail przez IMAP
• Podcast „Mała Wielka Firma” odc. 4: Głos ludu
• Aby zostać naszym klientem musisz zapłacić
• I po co mi konto? :)

A wszystkim tym, którym nie poszczęściło się w losowaniu, uprzejmie donoszę, iż wiem z dobrze poinformowanych źródeł, że kolejna wejściówka będzie do rozlosowania u Maćka Budzicha na mediafun. Powodzenia!

• John Cleese w polskiej reklamie
• Szkolenie z identyfikacji: 1 miejsce od poniedziałku
• Czym jest projektowanie graficzne?
• Spotkajmy się online lub nie ;)
• Plagiat w Visual Communication

Zaproszenie na Internet Beta 2010 do wygrania

Konferencja w tym roku odbędzie się w dniach 15-17 września w Rzeszowie. Wejściówka kosztuje 790 PLN w promocji do 30 lipca, a potem trzeba będzie za nią zapłacić 1.090 PLN. Za trzy dni wiedzy przekazywanej przez ludzi, których ciężko spotkać na co dzień – uważam, że warto.

Ja mam do rozdania jedno zaproszenie całkowicie za darmo! Co trzeba zrobić? Zostawić komentarz pod tym wpisem do jutra do godz. 12:00. Komentarz musi być podpisany prawdziwym imieniem i nazwiskiem, musi mieć też prawidłowy adres e-mail. Wiele komentarzy od jednej osoby będzie liczone jako jeden, więc dyskutujcie swobodnie :) Gotowi? Czas start :)

Wasze adresy e-mail nie będą użyte do niczego poza tym losowaniem. Jeśli jednak chcecie dostawać powiadomienia o nowych wpisach, w prawej kolumnie jest pole „Zapisz się na newsletter” – zapraszam do skorzystania z niego. Zawsze też możesz dodać RSS tego blogu do Twojego czytnika. A jeśli uważasz, że ktoś jeszcze skorzysta na tym wpisie, podziel się nim na Facebooku czy innym Blipie :)

• Spotkajmy się we wrześniu i październiku
• Reputacja w sieci – wywiady, wykład
• Forum Handlu Elektronicznego: dziękuję :-)
• Co to jest „backchannel”?
• O dzieleniu się wiedzą (za darmo i za pieniądze)

Kawa za dolara dla burmistrzów w Starbucks

Usługa FourSquare oferuje system znaczków (ang. badges) za określone działania w serwisie. Burmistrz (ang. mayor) to znaczek przyznawany osobie, która w ciągu ostatnich 60 dni logowała się do serwisu najwięcej razy z danego miejsca. Sieć kawiarni Starbucks premiuje ludzi, którzy zostają burmistrzami któregokolwiek z ich lokali – osoba taka ma prawo do kubka frappuchino za jednego dolara. [źródło]

Jeśli sprzedajesz rzeczy Klientom, którzy muszą regularnie odwiedzać Twoje placówki, premiowanie ich za samą obecność u Ciebie jest świetnym pomysłem nie tylko na utrzymanie ich lojalności, ale także na wygenerowanie szumu – osoba logująca się na FourSquare zawiadamia o tym wszystkich swoich znajomych.

Ciekawostki historyczne rozsiane przez History Channel

Kolejną funkcjonalnością, którą warto się zainteresować w aplikacjach z geolokalizacją są porady (ang. tips). Zamysł jest następujący: znalazłeś coś ciekawego w okolicy, możesz się podzielić tym znaleziskiem ze wszystkimi, którzy znajdą się w pobliżu. Jeśli np. zameldujesz się we wrocławskim Spiżu, czeka na Ciebie kilka „tipów” na temat lokalnego piwa warzonego w samym lokalu. Jednak porady mogą służyć też ciekawszym rzeczom, niekoniecznie dla marek związanych z jedzeniem czy turystyką.

History Channel rozmieścił ciekawe fakty o różnych lokalizacjach, budując w ten sposób swój wizerunek „dobrze poinformowanego historycznego źródła”. Od świetnie znanych ciekawostek, np. lokalizacji słynnej Boston Tea Party po mniej znane, jak np. pokazanie budynku, w którym zamontowano pierwszą windę. Zwiedzanie miasta z takimi podpowiedziami jest czasem lepsze, niż korzystanie z przewodnika, a do tego buduje relację z marką. [źródło]

W przypadku większości marek, użytkownicy polegają na wzajemnych opiniach. Najmniejsze, co możesz zrobić, to sprawdzić, czy w Twojej okolicy ktoś nie zostawił negatywnego komentarza… o Tobie. Dotyczy to zwłaszcza restauracji, hoteli i innych przedsięwzięć turystycznych. Jeśli Twoimi Klientami są turyści, zrób ukłon w ich stronę, ułatwiając im zwiedzanie miasta.

Odbierz bilet na mecz Nets

Drużyna koszykarska z New Jersey we współpracy z serwisem Gowalla przygotowała niespodziankę dla fanów – w różnych związanych ze sportem miejscach w mieście umieściła wirtualne darmowe bilety na mecze. Jeśli fan sportu zameldował się w serwisie np. w sklepie sportowym czy siłowni, czekała na niego podwójna wejściówka na jeden z nadchodzących meczów. [źródło]

Promocja ta wykorzystuje społeczny mechanizm serwisów geolokalizacyjnych. Obdarowany użytkownik nie tylko został bardziej przywiązany do marki – podzielił się na pewno tym faktem ze znajomymi, co zaowocowało większą sprzedażą biletów. Należy pamiętać, że użytkownicy serwisów geolokalizacyjnych to nadal „przednia straż” – najbardziej aktywni i najbardziej zaawansowani technicznie użytkownicy. Często są liderami opinii w swoich środowiskach, warto z tego korzystać.

Rozdaj kosmetyki, wygeneruj buzz

Sklep marki Coach w Nowym Jorku w dniu otwarcia oferował swoim pierwszym 200 Klientom wodę kolońską (o wartości 85 dolarów), jeśli „zameldują się” w sklepie przy pomocy serwisu FourSquare. Tego dnia 10% Klientów Coach napisało do wszystkich swoich znajomych „Jestem w nowym sklepie Coach w Nowym Jorku”. Za tego rodzaju tradycyjną reklamę firma musiałaby dać dużo więcej, niż za 200 butelek z perfumami. [źródło]

Ten przykład pokazuje, że za pomocą usług lokalizacyjnych można realizować nie tylko programy sprzedażowe czy lojalnościowe, ale także tradycyjny marketing. A budowanie świadomości marki nie jest ograniczone jedynie do „turystycznych” artakcji.

Teraz Ty!

FourSquare czy Gowalla są obecne także i u nas. Podróżuję dużo i nieraz zdarza mi się korzystać ze „zbiorowej wiedzy” użytkowników FourSquare. To powiedziawszy, marketing oparty o usługi lokalizacyjne jest u nas nadal raczkującą dziedziną. Tym bardziej powinieneś się za nim rozejrzeć. Mały tłok pozwoli na wygenerowanie większego szumu wokół Twojej – innowacyjnej jeszcze – kampanii. Pomyśl zatem, jak możesz wykorzystać telefony komórkowe Twoich Klientów. Albo zgłoś się do nas po konsultacje i strategię ;)

A jeśli podobał Ci się ten artykuł, podziel się nim ze znajomymi.

• Kobiety ignorują Twojego Twittera
• Marketing w wyszukiwarkach to za mało
• Czy na pewno ścigać „ściągaczy”?
• Pomysł na biznes: mobilne kupony
• Twoja marka w strumieniu