Pozdrawiam!

Jeśli chodzi o ten tekst: „społeczny dowód słuszności” opisał dokładnie Robert Cialdini w książce „Influence”, potem rozszerzył temat w ostatniej pracy „Yes, 50 scientifically proven…”. Anty-autorytet omówili bracia Heath w książce „Made To Stick” (którą recenzowałem tu na blogu jakiś czas temu) :)

Jeśli chodzi o ten tekst: „społeczny dowód słuszności” opisał dokładnie Robert Cialdini w książce „Influence”, potem rozszerzył temat w ostatniej pracy „Yes, 50 scientifically proven…”. Anty-autorytet omówili bracia Heath w książce „Made To Stick” (którą recenzowałem tu na blogu jakiś czas temu) :)

Mając inne doświadczenia sprawę widzę bardzo podobnie.

Pozdrawiam radośnie,
Orest

Mając inne doświadczenia sprawę widzę bardzo podobnie.

Pozdrawiam radośnie,
Orest

Uwagi mam takie:
-pokazywanie zdjęć, szokujących danych, kręcenie łzawych reklamówek, itd. moim zdaniem nic nie rozwiązuje. Odbiorcy reklam nie są głupsi od ich twórców, mniej więcej wiedzą jakie są skutki regularnej zabawy z używkami i – o czym się zapomina – tę właśnie zabawę wybierają. Można wierzyć, że szczególnie szokujący materiał sprowokuje do przemyślenia sprawy raz jeszcze, ale nie sądzę by ludzie „nawróceni” w ten sposób stanowili szczególnie liczną grupę.
- znacznie lepsze efekty osiąga się zawsze promując, niż negując. Jakiekolwiek celowanie palcem w ludzi, którzy piją i łączenie ich z wypadkami, patologiami rodzinnymi, przestępstwami, niechcianymi ciążami, etc. z pewnością nie wzbudza ich sympatii, poza tym często uruchamia reakcję „no ale nie ja, gdybym miał problem, czułbym to”. Scena SxE jest tu fajnym przykładem, znacznie większy posłuch miały te zespoły, które nie radykalizowały poglądów, nie robiły z każdego kto pije piwo alkoholika i menela, a te, które same pokazywały, że bez narkotyków, mięsa, alkoholu i innych używek (w tym przypadkowego seksu) można się fajnie bawić i nie mieć przy tym opinii lamusa.
- tym, co powoduje, że ludzie sięgają po większość używek (czekoladę pomijam) jest kultura. Mam prawie 30 lat i nikt nie wierzy mi, że nigdy nie miałem w ustach papierosa, ani nie brałem narkotyków. Na imprezach zawsze muszę odpowiadać na pytanie „to co jesz?!?!”, kiedy ujawniam swój wegetarianizm. Kiedy mówię, że dwa sylwestry przeszedłem bez kropli alko, nikt nie dowierza, ludzie robią sobie ze mną zdjęcia,itd. To wszystko wynik kultury, dopóki się jest jej biernym uczestnikiem nie zdaje się sprawy z jej absurdów i ograniczeń. Co weekend alko, po pracy dla relaksu też, imprezy rodzinne, święta religijne, długie weekendy, narodziny dziecka, śmierć kogoś bliskiego – w zasadzie wszystkie powtarzające się w życiu okazje nacechowane emocjonalnie są w naszej kulturze kojarzone z alkoholem. Nadużywanie % jest też postrzegane u nas jako objaw czegoś niezwykle kozackiego, kochamy (jako naród0 opowieści, kto ile wypił, w jakim czasie, co głupiego później robił, oglądamy na YT filmy ludzi śmiesznie zachowujących się po wódce, itd. Śmieszy nas to, niekiedy imponuje, a stękanie z offu, że alkohol szkodzi traktujemy mniej więcej tak, jak marudzenie rodziców, że słuchamy głupiej muzyki, bo oto krytykuje się coś tak fajnego i powszechnego. Chcesz promować trzeźwość-zacznij od siebie (nie do Ciebie, nomen omen, piję :), Paweł, wiem że jesteś tu czysty), pokaż że abstynent to niekoniecznie frajer i sztywny suchotnik w okularach, że można bez kropli wódki fajnie się bawić, być wyluzowanym, mieć odwagę cywilną, itd. Od lat patrzę, jak próbuje się przekonać Polaków do dość oczywistej prawdy, że palenie papierosów jest obciachem. Nie byłoby tu żadnego sukcesu (choć i tak prawie ich nie ma), gdyby nie ejdnoczesna promocja innego trybu życia. Im więcej ludzi w siłowniach, fitness clubach, Spa, na boiskach, kortach i halach, w wegańskich i wegetariańskich knajpach, tym mniej naćpanych, opitych i śmierdzących nikotyną.

Uwagi mam takie:
-pokazywanie zdjęć, szokujących danych, kręcenie łzawych reklamówek, itd. moim zdaniem nic nie rozwiązuje. Odbiorcy reklam nie są głupsi od ich twórców, mniej więcej wiedzą jakie są skutki regularnej zabawy z używkami i – o czym się zapomina – tę właśnie zabawę wybierają. Można wierzyć, że szczególnie szokujący materiał sprowokuje do przemyślenia sprawy raz jeszcze, ale nie sądzę by ludzie „nawróceni” w ten sposób stanowili szczególnie liczną grupę.
- znacznie lepsze efekty osiąga się zawsze promując, niż negując. Jakiekolwiek celowanie palcem w ludzi, którzy piją i łączenie ich z wypadkami, patologiami rodzinnymi, przestępstwami, niechcianymi ciążami, etc. z pewnością nie wzbudza ich sympatii, poza tym często uruchamia reakcję „no ale nie ja, gdybym miał problem, czułbym to”. Scena SxE jest tu fajnym przykładem, znacznie większy posłuch miały te zespoły, które nie radykalizowały poglądów, nie robiły z każdego kto pije piwo alkoholika i menela, a te, które same pokazywały, że bez narkotyków, mięsa, alkoholu i innych używek (w tym przypadkowego seksu) można się fajnie bawić i nie mieć przy tym opinii lamusa.
- tym, co powoduje, że ludzie sięgają po większość używek (czekoladę pomijam) jest kultura. Mam prawie 30 lat i nikt nie wierzy mi, że nigdy nie miałem w ustach papierosa, ani nie brałem narkotyków. Na imprezach zawsze muszę odpowiadać na pytanie „to co jesz?!?!”, kiedy ujawniam swój wegetarianizm. Kiedy mówię, że dwa sylwestry przeszedłem bez kropli alko, nikt nie dowierza, ludzie robią sobie ze mną zdjęcia,itd. To wszystko wynik kultury, dopóki się jest jej biernym uczestnikiem nie zdaje się sprawy z jej absurdów i ograniczeń. Co weekend alko, po pracy dla relaksu też, imprezy rodzinne, święta religijne, długie weekendy, narodziny dziecka, śmierć kogoś bliskiego – w zasadzie wszystkie powtarzające się w życiu okazje nacechowane emocjonalnie są w naszej kulturze kojarzone z alkoholem. Nadużywanie % jest też postrzegane u nas jako objaw czegoś niezwykle kozackiego, kochamy (jako naród0 opowieści, kto ile wypił, w jakim czasie, co głupiego później robił, oglądamy na YT filmy ludzi śmiesznie zachowujących się po wódce, itd. Śmieszy nas to, niekiedy imponuje, a stękanie z offu, że alkohol szkodzi traktujemy mniej więcej tak, jak marudzenie rodziców, że słuchamy głupiej muzyki, bo oto krytykuje się coś tak fajnego i powszechnego. Chcesz promować trzeźwość-zacznij od siebie (nie do Ciebie, nomen omen, piję :), Paweł, wiem że jesteś tu czysty), pokaż że abstynent to niekoniecznie frajer i sztywny suchotnik w okularach, że można bez kropli wódki fajnie się bawić, być wyluzowanym, mieć odwagę cywilną, itd. Od lat patrzę, jak próbuje się przekonać Polaków do dość oczywistej prawdy, że palenie papierosów jest obciachem. Nie byłoby tu żadnego sukcesu (choć i tak prawie ich nie ma), gdyby nie ejdnoczesna promocja innego trybu życia. Im więcej ludzi w siłowniach, fitness clubach, Spa, na boiskach, kortach i halach, w wegańskich i wegetariańskich knajpach, tym mniej naćpanych, opitych i śmierdzących nikotyną.

Mam bowiem nadzieję że nie jest to jedynie drobny cios poniżej pasa w postaci obiektywnie ciekawego tekstu okraszonego lekką nutką NLPowej dekadencji;)

Mam bowiem nadzieję że nie jest to jedynie drobny cios poniżej pasa w postaci obiektywnie ciekawego tekstu okraszonego lekką nutką NLPowej dekadencji;)